Πονηρούληδες

Παρατηρήσατε ότι κάποιοι πονηρούληδες, όπως για παράδειγμα οι εφημερίδες και η NOYNOY έκαναν προσφάτως ανατιμήσεις, χωρίς μάλιστα εμφανή λόγο, αφου και ο πληθωρισμός πέφτει αλλά και η τιμή του πετρελαίου.

Το μόνο που μπορώ να υποθέσω είναι η κουτοπόνηρη σκέψη, ότι ας κάνουμε ανατιμήσεις τώρα που είναι η κρίση στην αρχή της γιατί μετά θα είναι δύσκολο.

Επίσης πρέπει να συνυπολόγισαν ότι αφού πέφτουν οι τιμές δεν θα πολύ ενοχληθούν οι καταναλωτές αν υπάρχει και μία αύξηση.

Από ότι φαίνεται πονηρούς έχουμε πολλούς. Μόνο που κανείς τους δεν ήταν σε θέση να μας πει για την οικονομική κρίση που σοβούσαι.

Δηλαδή στην ζωή μας εκτός απο τους γελοίους πολιτικούς έχουμε βάλει στο κεφάλι μας και τα golden boys των επιχειρήσεων.

Οικονομική κρίση & Μεσσίες

Ας μου επιτραπεί να αλλάξω λίγο το μήνυμα περί Θεού που κυκλοφόρησε στο Λονδίνο και να το φέρω στα μέτρα της οικονομικής κρίσης και των προσδοκιών μας από πλανητάρχες και υποπλανητάρχες.
«Πολιτικοί Μεσσίες, σιγουρότατα δεν υπάρχουν. Στηρίξου στις δυνάμεις σου, σταμάτα ν’ ανησυχείς και ζήσε τη ζωή σου, απόλαυσε την χαρά, τον έρωτα, την αγάπη.»

Barack Obama. The next worst president of USA? (ΜΠΑΡΑΚ ΟΜΠΑΜΑ. Ο επόμενος χειρότερος πρόεδρος των ΗΠΑ;)

Θα μπορούσε να πει κανείς ΝΑΙ.

Όταν ένας λαός έχει ψηφίσει να τον κυβερνά για 8 χρόνια ένας βλάκας και ξαφνικά ξυπνά, κυρίως από τα εσωτερικά του προβλήματα, καταλαβαίνει τα προβλήματα της οικονομίας του, την κακή εικόνα στο εξωτερικό, τους αδιέξοδους πολέμους στους οποίους έχει εμπλακεί, τότε αποφασίζει ότι του χρειάζεται μια δυναμική αλλαγή.

 

 Το ίδιο αντιλαμβάνεται και ο υπόλοιπος κόσμος στο εξωτερικό, που έβλεπε τις μαγκιές και τις παλληκαριές της μόνης υπερδύναμης, αμήχανα και με δυσαρέσκεια, σε όλους τους τομείς. Από την οικονομία, όπου μόνη αυτή είχε αποδεσμεύσει το νόμισμα της από τον χρυσό, την αποδόμηση της υποτυπώδους έτσι και αλλιώς διεθνούς νομιμότητας, τις μονομερείς επεμβάσεις και τους πολέμους που αποφάσιζε απροκάλυπτα όπου θεωρούσε ότι έχει οικονομικό συμφέρον.

Επειδή όμως τα “συστήματα” δεν αυτοεπιδιορθώνονται εύκολα, στην Αμερική αποφασίσθηκε να επιχειρηθεί ένα lifting.

Ο ιδανικός υποψήφιος ήταν ο Ομπάμα. Στο χρώμα, στο λόγο, στην προσπάθεια που σίγουρα θα κάνει ώστε να έχει την στήριξη όσων περισσότερων χωρών μπορεί στις εξωτερικές του επιλογές.
Κάπου εκεί θα σταματήσουν οι διαφορές. Γιατί σε όλα τα άλλα θα είναι ο ίδιος και πολύ πιθανό και χειρότερος.
Ο πήχης έχει στηθεί πολύ ψηλά για τον ίδιο και φυσικά θα περάσει άνετα από κάτω.
Η χώρα του αυτή την στιγμή είναι σαν ένας τραυματισμένος Κινγκ-Κονγκ και ο Ομπάμα και αυτοί που βρίσκονται από πίσω του είναι πολύ λίγοι για να διαχειριστούν το πρόβλημα.
Τα συστήματα όπως είπα και πιο πάνω δεν αυτοδιορθώνονται εύκολα,  μόνο κάποια lifting κάνουν
Η μόνη ανατρεπτική κατάσταση είναι η αυτοκατάρρευση (βλέπε ΕΣΣΔ) ή η επανάσταση (βλέπε πάλι ΕΣΣΔ). Επειδή το 2ο δεν το βλέπω καθόλου μένει μόνο το 1ο